INTERVIEW 7 
Project 11
OZ: Ja nu de opname aanstaat kunnen we officieel beginnen. Ik zie nu dus jouw eerste project.
D7: Het eerste project, ja, dat is [P11] met dubbel v. Dat was, of ja, volgens mij bestaat het nu niet meer, maar dat was destijds een bedrijfsverzamelgebouwconcept. Dus daar waren er meer van in Nederland. En het heet dan [P11] met ov, omdat het altijd dichtbij een ov-locatie was, dus makkelijk te bereiken. Dus daar krijg je al een soort van ja, die connectie zeg maar, waar het heel erg om ging. 
En daarvan heb ik er eentje ontworpen in [gemeente]. En wat we daar hebben gedaan, dat was echt een heel standaardkantoorpand, hoe het ingericht was. Gewoon een begane grond met een kleine receptie, met een muur en daarachter allemaal, ja, hokken zeg maar. En nou dan daarboven de verdiepingen, die dan ook gewoon verhuurbaar waren. En ja, wat we daar hebben gedaan is die beganegrondvloer, echt ja, leeggemaakt. We hebben die muur deels doorgebroken. Dat was ook best wel spannend omdat dat een brandscheiding was en een constructieve draagmuur, dus… haha. Uiteindelijk hebben we daar een gat in kunnen maken, dus dat was heel fijn.
Ja, daar hebben we een soort van sociaal hart, noemden we dat dan, dus daar, ja, heb je ook al met de terminologie zeg maar, kan je daar dan al goed met je opdrachtgever over praten, hebben we daar ontworpen. En ja, de reden daarvoor was zeg maar, om sowieso meer… ehm… ja soort van ja, beter aanzicht te krijgen van het pand al van buitenaf, dus dat je al meteen ziet als je buiten daar langs loopt van hé, hier gebeurt iets in plaats van zo'n heel afgesloten kantoor. Want ze wilden huurders aantrekken voor die bovenste verdiepingen, want daar zit dan het verdienmodel zeg maar in voor zo’n bedrijfsverzamelgebouw.
Dus ja, dat moest heel erg open worden, en… Ja, ook een soort van selling point voor hun als bedrijfsverzamelgebouw was ook heel erg om, ja, sociale ontmoetingen tussen de verschillende huurders ook heel erg mogelijk te maken. Dus wat we eigenlijk ook wilden was een soort van, ja, sociaal kapitaal als het ware creëren van we kunnen ook business creëren tussen die huurders die in zo'n pand zitten. Dus ja, wat je natuurlijk heel veel bij bedrijfsverzamelgebouwen ziet dat, ja, die bedrijfjes die erin zitten ook met elkaar samen gaan werken. En dat krijg je dus juist heel erg door dus de horeca, of nou horeca, het was heel simpel hoor, naar beneden te halen. Dus de koffiemachine en de lunch, en het werd al georganiseerd en…
OZ: Waarom moest dit naar beneden?
D7: Ja, omdat die begane grond was dan het sociale hart.
OZ: Dat was al zo?
D7: Nee, dat hebben we echt gemaakt, dus... Ik kan wel eventjes delen, dan heb je iets meer beeld. Ik hoop dat het lukt. Zie je dit? Zie je mijn scherm?
O: Ja ik zie het.
D7: Ja, dit was zeg maar, even kijken hoor. Hier was die entree, dat hebben we dus ook zo gemaakt, en hier zie je die trap. En hier was eigenlijk die muur die helemaal doorliep. Dus het was eerst eigenlijk maar een soort klein saai entreetje, en we hebben dat dan doorgetrokken naar dit. Dus hier hebben we alle muren, zeg maar gesloopt, zodat we hier echt dat sociale hart konden maken. We hebben het heel open gehouden aan de gevelzijde, dat is hier. Zodat ja wat ik net ook zei, dus mensen die langslopen, ook naar binnen kijken. We hebben warme verlichting gebruikt, zodat het ook meteen soort van, ja, gezelliger oogt, en… Het is een…
OZ: Wat bedoel je met warme verlichting?
D7: Eh… ja dus eh… Ja, ik weet niet, dat is 1500 Kelvin of zo uit mijn hoofd. De lichtsterkte. 
OZ: Juist. Dat is de lamp zelf ja.
D7: Ja, de warmte, zeg maar van het licht. Dus in plaats van… zeg maar, als je het hebt over gezonde kantoren en gezonde werkomgeving, dan wil je juist dat felle licht hebben, zodat mensen zich goed kunnen concentreren, maar in zo'n ruimte als dit wil je dus meer dat sociale benadrukken, dus dan kies je eerder dus voor warmere lichttemperatuur.
Ja, en hier, dus echt bij die gevelzijde, dat is veel meer opengehouden, zodat je wat meer, ja verder door naar achteren kijkt. Ehm… Je ziet hier ook een podiumpje. Ik hoop dat je dat ook kan zien, beetje klein, maar hier zit zeg maar een podium. Ja, met een kast om het ook weer een soort van huiselijk te maken. Met wat styling erin. En een groot scherm, zodat dit ook voor presentaties gebruikt kan worden. 
En hiervoor zie je dan ook, ja, een stukje andere vloerafwerking en een gordijn. Dus ze konden dit dan ook afsluiten dus op het moment dat er ook een event georganiseerd werd, nou dan konden de tafels ook aan de kant en die stoelen konden dan hier los in de ruimte gezet worden, of een eventueel staand event. Ehm…  Maar dan heb je dus meteen…
OZ: Sorry hoor, maar je zei de vloerafwerking verschilt. Wat is het verschil en waarom hebben jullie dat zo gedaan?
D7: Ehm… Ja, die vloerafwerking, die geeft ook een soort, ja, omkadering zeg maar, dan van een ruimte. Dus ja, dat gebruik ik zelf best wel vaak om te laten zien van nou, dit is een bepaalde ruimte. En dan kan je ook soort van laten zien van oh, dit is dus ook… ja, dit hoort bij dat en dit hoort bij dat. Of daar kan je ook een bepaald gedrag mee sturen, natuurlijk ook ín een kantoor zelf. Maar ja, hier hebben we dat dus ook gedaan om het een soort van af te kaderen, samen natuurlijk ook met dat gordijn van ja…
OZ: En wat is dan, zeg maar, wat is de echte vloerafwerking? Wat is letterlijk het verschil, zeg maar?
D7: Ja, dit is gewoon... Het is meer de kleur en de warmte, zeg maar. Want het is gewoon pvc, waar ik niet per se voorstander van ben, want is niet heel duurzaam, maar normaal gesproken zou ik het liever wel in echt, ja, hout willen. Maar dat moest ook allemaal heel goedkoop. En dit is een marmoleumvloer, die ernaast, maar…
OZ: Ze zijn ongeveer even hard, maar ze hebben alleen een andere uitstraling?
D7: Ja. Ja. Klopt ja.
OZ: En het verschil in uitstraling, hoe zou je dat zelf benoemen?
D7: Ja, dus warmer en kouder eigenlijk, is het meer. Ja, dus door warmere materialen, oftewel ja, natuurlijkere materialen, krijg je ook al meer dat mensen meer bij elkaar komen, als het ware. 
OZ: Dus zo’n houtachtige print, dat geeft wat jou betreft gewoon meer het gevoel, meer warmte.
D7: Absoluut. Ja. Ja zeker. Terwijl zo’n marmoleum, zo'n grote vloer meer een… wat meer doorstroom, dus hier zie je ook meer de routing, en wat opener. Ja.
Even kijken of wat de volgende foto is. Dat is een detail. Dat is ook wel grappig: we hebben dus overal die V-vorm in terug laten komen, dus van [,]. Dus echt ja, soort van branding steeds terug laten komen. Dus daar krijg je ook weer een stukje community-gevoel voor terug in plaats van alles volgooien met logo's en branding. Maar dat hebben we dus heel subtiel gedaan, dus ja, daardoor, ook dat visgraatpatroon, om die V terug te laten komen. Je ziet ook hier die V weer terugkomen, dubbele V. En, dat wilden we echt op een subtiele manier doen. Ja, dus in plaats van...
OZ: Waarom wilde je dat op een subtiele manier doen?
D7: Ja omdat, als je overal een soort van logos plakt, dan heb ik altijd het gevoel dat je een soort van 3D-website of zo binnenloopt. 
OZ: Haha.
D7: Haha. En dan wordt het heel commercieel, en heel erg soort van in-your-face of van ‘Ja, we wéten dat we bij [P11] zijn’. En dit geeft meer verrassing zeg maar, ook. Dus als je het in kleine details verweeft, dan… niet iedereen ziet dat meteen. Kijk, ik heb er over nagedacht, maar andere mensen valt het misschien niet op. Maar komen zij daar twee weken, drie weken, maanden, whatever, dan kunnen die details hen nog steeds opvallen, en daardoor krijg je ook dat de ruimte interessant blijft voor de gebruikers zeg maar, voor langere tijd.
O: Juist ja.
D7: Dus dit is de keuken. Dus dat is echt superbelangrijk, dat is echt het centrale punt zeg maar, van het sociale hart. Dus hier werd ook de lunch geserveerd en gemaakt, dus dat was dan een office manager die dat allemaal regelde. 
OZ: Wow.
D7: Ja, die deed ook de receptie en zo, en zij maakte de koffie en… Dus dat is ook een heel belangrijk persoon, want die regelt natuurlijk ook de events en dat soort dingen. Ehm. Dus ja, door middel van eten en drinken krijg je mensen ook echt heel erg samen. Dus zo'n keuken is dan heel erg belangrijk. Dus we wilden niet, wat je vaak in kantoren ziet, dat de keuken soort van weggestopt wordt, of een pantry ergens in een hoek gezet wordt, was het hier juist meer van ja, dat mag gewoon getoond worden. En ja hier…
OZ: Was daar ook zitruimte bij? Want ik zie nu natuurlijk alleen de keuken zelf.
D7: Ja, dat is eigenlijk… Het is hier, dus die zitruimte is eigenlijk helemaal hier omheen. Dus ook die statafels, die konden ze dan hierbij gebruiken dus. Statafels is handig ook voor mensen die snel weer bijvoorbeeld weg moeten. En mensen die wel wat langer kunnen zitten kunnen hier zitten of verder naar achteren.
Eh…even kijken. Nou dit is dan ook weer een detail, waar je weer die V-vorm ziet. Maar dit was dan bijvoorbeeld ook een focustafel. Dus ik heb ook gekeken van ja, kunnen we verschillende type tafels gebruiken. Deze staat helemaal aan de achterzijde waar het al van nature veel rustiger is, maar dan bied je ook nog andere type meubilair voor de huurders, in principe dat ze ook daar even rustig kunnen werken. Dus als ze in hun eigen kantoortje niet rustig kunnen werken bijvoorbeeld, dat ze dat dan ook hier kunnen doen. En dit is wel weer tegenover de raampartij, dus ook weer mensen die langslopen zien dan weer: oh, daar zitten mensen te werken.
O: En voor de mensen die daar zitten te werken, heeft dat nog een invloed dat ze aan de raampartij zitten, wat jou betreft?
D7: Nou, ze zitten er niet heel dicht op in principe, maar ja, het kan… ja, het kan zijn. Ja, je ziet mensen lopen, ja, dus… Ik denk dat het heel persoonlijk is, zeg maar. Ik denk dat sommige mensen dat onprettig zullen vinden. Die zullen daar niet gaan zitten, en mensen die het wel prettig vinden om wat beweging te zien, zeg maar op straat, zullen dat wel prettig vinden. Maar dat weet jij vast beter dan ik, haha.
OZ: Ja ik vraag misschien naar de bekende weg…
D7: Een soort van extraverte en introverte…. Ehm.
Ja ook vergaderruimtes, dus die konden ze dan afhuren. Ja, omdat die raampartij maar aan één kant is hier, hebben we er ook hier een raam in gemaakt, zodat je ook daglicht krijgt in vergaderruimtes. 
Nou, hier is dan die achterzijde. Hier is een andere vergaderruimte daar hebben we een statafel ingemaakt, zodat mensen ook weer meer staand vergaderen, wat dan weer gezonder is. Maar dat, ja, ik weet niet, ja, heeft dat te maken met bijeenkomen? Ja, op zich wel. Dat is dus, vaker zorgt dat wel voor wat kortere bijeenkomsten dan langer. Als mensen eenmaal zitten, dan vinden ze dat wel fijn. Kijk hier zie je die focustafel. Dus er zit nog wel wat ruimte zeg maar, tussen de gevel. En dan zie je ook weer die afkadering zeg maar, een soort van, met dat andere type vloer. Ja dan nog wat planten, wat groen…
De andere, dit is meer een lounge vergaderruimte. Dus we hebben ook de vergaderruimtes allemaal in een andere stijl gemaakt, ehm… met een knipoog, Dit is dan in [gemeente], dit was dan een soort van knipoog naar [bezienswaardigheid in die gemeente]. Maar ja, ook steeds ander meubilair, zodat ieder type vergaderruimte, dat je daar op een andere manier kan vergaderen zeg maar
OZ: En zijn dat ruimtes die gereserveerd moeten worden, of kan je daar zo in?
D7: Ja, volgens mij moest dat gereserveerd worden. Ja.
OZ: Dus dat is wat minder voor de spontane ontmoetingen...
D7: Ja, ik weet het niet zeker, want dat ligt dan ook weer aan hoe druk het was met huurders. Maar ja, volgens mij was dat wel de bedoeling dat dat gereserveerd moest worden. Het is ook al een poosje geleden. Maar dit soort elementen, hier kan je natuurlijk wel spontaan gaan zitten, dus dit is gewoon een zitbank ja, waar je gewoon makkelijk even kan aan landen. Er zit ook stroom onder, dus mensen kunnen daar ook prima met een laptop zitten. Ehm…
OZ: Dat is dat naast die, zeg maar, bij de keuken, die ruimte, of niet?
D7: Dit is die vergaderruimte, dus hier zie je het raam van… Ik ga wel even terug, misschien... Ja hier, dat zit hier. Dus je komt zeg maar hier binenn. En hier zit een soort van hoek. Dus je hebt hier die vergaderruimte met die gouden lampen. Hierachter zit een vergaderruimte met al dat blauw. En in die hoek daarvan hebben we zeg maar, een ja, soort bank. Hij loopt ook door vanaf dat podium, dus dat podium loopt als het ware door en daar zijn die kussens dan op gemaakt.
OZ: Waar was dat podium trouwens voor?
D7: Voor presentaties of events. Dus ze konden dan ook ja, bijvoorbeeld op vrijdagmiddag, of huurders, als die een bepaald event willen organiseren, dan, ja, konden ze dus ook die ruimte afhuren en daar iets organiseren. En als er niks georganiseerd wordt, dan heb je hier gewoon je tafels en kunnen mensen ook nog zitten op het podium. Als zitplek.
OZ: Ja. Het lijkt niet heel groot hè, geloof ik. 
D7: Dat podium?
OZ: Ja.
D7: Nee nee, het is niet heel groot. Nee, sowieso de ruimtes…
OZ: sta je daar in je eentje op?
D7: Nee, wel wat meer. Ja, Ik heb hier geen plattegrond nuhelaas, maar…
OZ: Ik heb nu de associatie met een zeepkist, bijvoorbeeld, waar je even op kan gaan staan om aandacht te vragen.
D7: Haha, dat was wel iets groter hoor. Nee, het loopt wel ook helemaal tot hier door dus het loopt, alleen dat zie je niet echt hier, maar het loopt wel over de volledige ruimte. gewoon hier door en… Het is denk ik iets van twee meter of zo, dit.
OZ: Weet je iets over hoe dat podium dan wordt gebruikt?
D7: Nee, en het is er, de locatie is er volgens mij ook niet meer dus. Het is verkocht. Ja, dus ze hebben het eerst helemaal eerst helemaal vol gezet met huurders en toen hebben ze het volgens mij verkocht. Dus ja, volgens mij, ik ben ook al ja heel lang niet geweest, maar het is in 2010 of zo opgeleverd. 2010? Nee, dat lieg ik, niet 2010. 2013 of zo misschien. Even kijken… Oh nee: 2017. Nee, dus dat is niet héél lang geleden, maar ze hebben het heel, ja echt, ik denk dat het maar twee jaar of zo… Maar ze hebben dus wel heel veel succes mee geboekt, want het was een leegstaand kantoorpand wat al heel lang leeg stond, wat ze voor een goed bedrag hebben opgekocht.
OZ Dus het was zeg maar een beetje verkoopstyling, uiteindelijk, wat je hebt moeten doen.
D7: Ja eigenlijk wel, plat gezegd, haha.
OZ: Haha, nou, misschien dat die nieuwe eigenaar dat wel zo heeft gebruikt als inspiratie.
D7: Ja, het interieur heeft overgenomen, ja. Maar dat weet ik dus allemaal niet meer, want ja, daar ben ik ook niet meer bij betrokken geweest. Maar ik vond dit wel een leuk voorbeeld omdat het gewoon… Het heeft heel veel, ja, verschillende… ook hier zit nog een bankje zeg maar. Je hebt heel veel verschillende zitmogelijkheden in een best wel, relatief kleine ruimte eigenlijk. En waar dus ook heel erg gefocust werd op, ja, bij elkaar brengen van de huurders, en juist zorgen dat zij deze ruimte gebruiken. En ja, eigenlijk… bracht dit niet echt, zeg maar, geld op voor de eigenaar, als het ware, want het zijn gewoon vierkante meters die je een soort van niet gebruikt. Maar doordat er zo’n ruimte als dit is, was dat voor heel veel huurders een reden om, ja, op de bovenliggende verdiepingen te gaan huren.
O: Ja ja. Ja zeker. En over deze ruimte die dus bedoeld was om de mensen bij elkaar te brengen heb je al verteld van dat deed je door verschillende soorten zit plekjes te maken, de warme verlichting, de warme uitstraling van de vloer, die kast, een beetje soort open boekenkast met spulletjes erin, het logo wat dan subtiel verwerkt is…
D7: Ja. Ja. Ja.
OZ: Zijn er nog meer dingen die daarin mee hebben gespeeld, in het ontwerp?
D7: Ehm… Even denken. Ja, mensen bijelkaar brengen... Ja de verschillende functies denk ik ook heel erg. Dus ook ja, zorg dat mensen de hele ruimte gebruiken, dus ook de mogelijkheid voor vergaderruimte. Dus dan zorg je weer dat mensen van boven, zeg maar naar beneden komen om een vergadering te hebben. En dan blijven ze heel vaak ook hangen, zeg maar na de vergadering, dus je hebt ook soort van break-out mogelijkheid na je vergadering ook, dat zit aan de andere kant, heb ik geen foto van. Ehm…
OZ: Even napraten en…
D7: Ja. Dus ik denk dat dat ook zeker helpt. Ehm… Nou ja, ik denk dat het heel erg aan de functies inderdaad ligt en… ehm… Ja, dat het open is en ja, dat je je er ook echt, zeg maar, ja prettig voelt. En ik denk dat daar inderdaad de materialen, dus we hebben heel veel… Ja, ook dit is wel echt houtfineer bijvoorbeeld, dus dat zorgt ook wel echt voor een natuurlijke beleving… waardoor je echt dat thuisgevoel zeg maar krijgt, dat was wel echt, ja, de bedoeling. 
OZ: Ja. En waarom vond jij dat belangrijk?
D7: Ehm… Ja dat thuisgevoel creëren, dat zorgt er denk ik ook voor dat mensen meer, ja wat je ook net zei, die spontane ontmoeting, zeg maar krijgen. Dat je niet zozeer het gevoel hebt van oh, ik loop in een hele professionele corporate omgeving en ik moet hier in mijn pak en masker op en… Ik denk dat door die sfeer van de omgeving al heel erg, zeg maar, mensen opener worden. En door een soort van thuisgevoel, denk ik dat die soort, die maskers, soort van afgezet kunnen worden. Want als het er hier heel corporate en strak en felverlicht uit zou zien, dan zou iedereen denken van: ‘Oeh, dit is wel heel chique, nu moet ik me op een bepaalde manier gedragen en nu moet ik mijn naaldhakken aan’. En mannen denken ook ‘ik moet een stropdas om’, zeg maar. En naar mijn idee, als je dat denkt, dan kan je niet helemaal jezelf zijn. En als je niet helemaal jezelf kan zijn, wordt het ook heel moeilijk om spontaan te zijn en spontaan te ontmoeten. 
OZ: Ja. Ja.
D7: Ja dus daarom wil ik…
OZ: Ja dus dat is jouw gedachtegang daar achter, om dat het huiselijk te maken. 
D7: Ja. Ja precies.
OZ: En als je nou met iemand aan de praat raakt en je hebt een wat persoonlijker gesprek, is er dan ook de mogelijkheid om je iets meer terug te trekken?
D7: Ja, dan kan je bijvoorbeeld in die vergaderruimtes gaan zitten. En ook hier achter hebben we dan nog een, ja, een bank staan, zeg maar, met… ja die zit iets meer verstopt, zeg maar, achter de vergaderruimtes. Ja, en ook op de verdiepingen hadden we daar nog wel wat plekjes voor gemaakt. Dus ja. Ja. …. Ja, dat is het.
OZ: Nog meer dingen die in dit gebouw zijn gedaan om mensen bij elkaar brengen en ook de onderlinge band te versterken?
D7: Ehm… Ja ook op de verdieping hebben we wat van die plekjes gemaakt tussen de kantoren in. En ook weer wat links met die V-vorm. Maar dat hebben we, ja, in mindere mate gedaan dan hier, omdat we juist willen dat die mensen natuurlijk naar beneden kwamen. Ja niet heel veel… Die trap is heel erg In het zicht. 
Dit is dan de koffiebar waar je binnenkomt, dus daar zijn ook nog een paar plekjes. Dus je wordt meteen verwelkomd, ook door de office manager die dan meteen verse koffie, ze hadden echt verse bonenkoffie daar, dus echt met een pistonmachine zeg maar. Dus echt wel… dus ook weer om niet dat corporate gevoel te hebben van oh, het is een Douwe-Egbertsapparaat en iemand drukt op het knopje en je krijgt een plastic kopje. Nee, je kreeg echt servies en… ja echt een bonenmachine, dus  je krijgt wat meer die soort van horecabeleving, terwijl het gewoon een entree van een kantoor is.
Oh ja, en we hebben ook het plafond eruit gehaald. Er zat een systeemplafond in, en ja, dat hebben we er dus helemaal uitgehaald. En het is allemaal gespoten, wat je dus hier ook zag. Dus ook gezorgd om, ja, wat minder die corporate sfeer te krijgen. Dat maakt ook wel heel veel uit.
OZ: Oké, En dat is gespoten met, wat voor materiaal?
D7: Ja, dat is gewoon met verf. Dus niet akoestisch gespoten. 
OZ: Niet akoestisch?
D7: Nee, dat wilden we wel, maar dat zat er niet in qua kosten, dus ja… De akoestiek is natuurlijk wel heel belangrijk, dus ja, het is wat dat betreft…. Eigenlijk moet ik zeggen dat het me nog meeviel, het was niet een enorme galmbak of iets dergelijks, omdat we hier ook best wel zachte materialen hebben gebruikt, we hebben toch veel tussenwandjes met gips, dus die zijn ook wel echt…
OZ: Waar zitten die zachte materialen?
D7: Ja hier achter meer, bij de…
OZ: Die gestoffeerde banken bijvoorbeeld.
D7: Ja, en hier ook.
OZ: Maar hier vooraan, met al die tafels en die stoelen, dat is natuurlijk wel gewoon allemaal hard, hè.
D7: Ja inderdaad, ja ja. … Ja, dat is wel iets, als we meer budget hadden gehad dan had ik dat gewoon akoestisch gespoten, maar ja…
OZ: Toen heb je niet gedacht van dan laat ik het systeemplafond er maar in?
D7: Nee.
OZ: Nee?
D7: Nee, dat moest er echt uit, ja. Dat was echt…
OZ: Voor de uitstraling?
D7: Ja. En dat dat wilde de opdrachtgever ook sowieso. Dus ja nee, wat dat betreft was de uitstraling belangrijker ehm… ja, dan de akoestiek.
OZ: Ja. En het gebruik van kleur bijvoorbeeld, heb je nog een gedachte bij?
D7: Ja. Dit is ook eigenlijk een… ja, eigenlijk een soort van guideline, zeg maar voor de andere locaties ook. Dus er was er al eentje in [gemeente x] en in [gemeente y]. Dus ja, daar…. Ja echt het gebruik van echt die natuurlijke materialen en die grijstinten, zeg maar, dat komt echt overal in terug, in alle locaties.
OZ: Was dat ook een voorschrift voor jou, of niet?
D7: Ja. Ja, ja. En dan heb ik natuurlijk nog wel wat kleur, door middel van groen, dus de planten in, ja de vergaderruimte nog, dat zie je niet heel goed, maar hier zit ook groen tapijt in, en hier natuurlijk meer geknald met dat blauw. Ja, maar voor de rest is het echt heel erg neutraal. Wat niet perse heel erg mijn stijl is, maar ja, ik vind het, want ik hou heel erg van kleur, maar ja, ik vind het alsnog gewoon wel een heel prettige ruimte. Juist omdat het denk ik heel rustig is, en natuurlijk.
OZ: Ja. En als je los had mogen gaan met kleur, als die je richtlijn er niet was, had je dan misschien andere keuzes gemaakt?
D7: Ehm… Ja, ik denk dat er dan wel wat meer kleur in had gezeten ja. Want dat is net zo, wat ik zei zeg, maar met die omkadering van die vloer, daar gebruik ik heel vaak ook kleur voor om een bepaald, ja, gevoel zeg maar, terug te brengen of... Maar dat kan ik wel met het andere project laten zien. Als je dat goed vindt.
OZ: Ja zeker.

Project 12
[24:36] Ik heb de presentatie, en die wordt nu gebouwd, dus. En ik dacht misschien, wat ook wel interessant is, zeg maar bij [bureau], waar ik dus nu werk, daar is ook een heel gedeelte strategie, is daar toegepast. Dus er zijn hier echt workplace strategists aan het werk, die dus heel erg aan het begin zeg maar, duidelijk maken van ja, wat is de wens van de klant, en met allemaal interviews. En ja een van die strategists die doorloopt ook het héle proces, dus die zit ook bij alle meetings. Zij doet ook nog, ja, na afloop een survey, en zorgt dat alles een beetje ingemasseerd wordt bij de werknemers, want het is voor sommige werknemers best wel een shock wat er allemaal gaat gebeuren.
Maar hier hadden we... je ziet hier al veel meer kleur, maar hier hadden we als concept ‘Tilsammans’ gebruikt. Het is een Zweeds bedrijf. Ja, dat betekent dus een soort van togetherness, of ja, hand-in-hand zijn. Dus ja, dat is ook echt… ja, wat zij ook wilden. Ze hadden nu ook gewoon best wel een standaardkantoor met op iedere verdieping werkplekken. Maar zij misten dus ook heel erg een soort van sociaal hart, wat zijn meer een koffielab op noemen. Maar ze misten dus ook plek om bij elkaar te komen. 
Ze hebben verschillende afdelingen, en die afdelingen werkten ook eigenlijk helemaal niet samen met elkaar. Iedereen kwam binnen, ging naar zijn bureau, ging weer terug naar huis. En mensen hadden eigenlijk helemaal geen interactie, en daar was ook geen ruimte voor interactie. Dus nou ja, dat tillsammans hebben we dan ook echt verdeeld in, ja, verschillende soort van pijlers wat er allemaal in terug moest komen in dat kantoor. 
Dus ook health & well-being was heel belangrijk voor hun, daar ben ik zelf natuurlijk ook helemaal van. Maar ook ja, creativiteit en kennisdelen. Dat stond ook allemaal in het strategierapport, dat ze dat wilden. Dus creativiteit stimuleren, nou inspiratie, en dus ook weer een brand identity, moest ook weer heel erg terugkomen. Dus ze willen echt dat [P12]-gevoel heel erg terug laten komen. En duurzaamheid is ook erg belangrijk voor ze. Dat kwam vooral ook terug in het vele hergebruik wat we moesten doen. Dus we moesten bijna al het meubilair hergebruiken en alle glazen wanden.
Ehm… Ja, dit [doelt op presentatie] gaat effe zo door dus… Maar je ziet hier meer, ja, wat sfeerbeelden, dus het meer terugbrengen van groen. Hier hebben we dan de kleur. Dit is echt nog concept design, het is uiteindelijk ook allemaal nog weer veranderd. Maar bijvoorbeeld creativiteit en knowledge sharing, dus dan wordt gebruik gemaakt van white boards of prikborden etcetera. Dit soort dingen om mensen zelf uit te dagen om iets van zichzelf of van hun afdeling bijvoorbeeld te laten zien in het kantoor.
O: Ja. Je zei net van dit is nog heel erg concept en er zijn uiteindelijk dingen veranderd. Wat is er veranderd ten opzichte van dit concept?
D7: De kleuren. Dus de kleuren waren eerst allemaal gecheckt en toen was het uiteindelijk allemaal afgetekend en toen werd het van: ‘O, maar Global moet er ook nog wat van vinden’. En die heeft ons toen teruggefloten en gezegd, van nee, deze kleuren die mogen niet, die passen niet in onze brand guidelines. En toen moest ik dus héél het kleurenpalet weer aanpassen.
OZ: Nee! Dus vanuit hun hoofdkantoor was daar ook een richtlijn over, hoe het eruit moet zien? 
D7: Ja, en dat was ook best wel streng. Ja, en ze hadden in eerste instantie gezegd dat we hier gewoon mochten doen wat we wilden, en vervolgens bleek dat dus niet zo te zijn. Dus dat is best wel lastig. En ja, toen moest ik me dus wel meer gaan... Ik mocht ineens geen groen meer gebruiken, en moest me echt gaan houden aan die magenta en donkerblauwe kleur. En ja, dat vond ik uiteindelijk wel jammer. 
OZ: Ja. 
D7: Want dat stond er al heel lang, zeg maar. En ook deze kleuren, het geel bijvoorbeeld, voor mij is dit gewoon echt… Als je ergens binnenkomt en dan zijn er dit soort kleuren, dan krijg je naar mijn idee best wel een wow-effect. En ze wilden juist ook, ja, dus de creativiteit laten zien, ook jongere werknemers aantrekken, dus dan... En ja, er stond dus in het strategierapport ook heel erg van ja, we willen jonger, frisser, wow-effect… ja, creatief, inspiratie. Ja, als je dat soort dingen tegen mij zegt, dan krijg je dit, weet je wel. En dat is dus totaal iets anders dan van [P11], wat je net zag. Dat is veel meer rustiger, huiselijk, een beetje een soort van iedereen wel kamer in, maar dit is meer inspiratie, creatief…
OZ: En waar zit hem dat in, dat jong en fris en inspiratie?
D7: Ja kleur, heel erg kleur, en patronen ook, zeg maar. Zoals hier, dus heel veel patronen door elkaar gebruiken, dat zorgt ook echt voor een soort van ja verrassingseffect. En het is een bedrijf die doet allemaal producten binnen de, ja, hygiënesector en toiletrollen en dat soort dingen, vandaar dat ook het toilet, moest ook echt een showtoilet worden. Dus dat stond ook echt in de briefing van: je moet echt iets speciaals doen met het toilet en…
Ja ik merk, en dat is meer een ding denk ik tussen mij en opdrachtgevers, of in het algemeen misschien designers en opdrachtgevers, van, ja, als je zegt: ‘creatief, inspiratie’ en dat soort dingen. Voor ons ontwerpers, wij duiken dan daar echt in, maar voor een opdrachtgever kan… een soort van 1/10 hiervan al dat ze denken van: ‘Oeh dat is heftig’, zeg maar. Dus ja, dat.
OZ: Ja, de dosering is dan lastig uit te vinden.
D7: Ja precies ja. En ik denk dat dat, ja, dat gaat heel erg, denk ik, ook om communicatie, van ja, als je tegen een ontwerper zegt, ja we willen inspiratie en creativiteit en dat soort dingen. Kijk, een ontwerper ís al creatief, dus die denkt van, heeft zijn eigen baseline en gaat daar dan nog een schepje bovenop. Maar dat was een beetje too much.
OZ: En het well-being zeg maar, hoe zat dat hierin? Of het sociale van toch het bij elkaar brengen?
D7: Eh…. well-being… ja, dat ging dan heel erg dus om het, ja, aanmoedigen om bijvoorbeeld de trap meer te gebruiken. Dus ze hebben een grote trap midden in de entree staan. Dus dat was dan ook een van de redenen dat ik zoiets had van, ja, die trap moeten we echt uitlichten, dus daar moeten we iets tofs mee doen, want dan gaan mensen ook meer op de trap lopen, want nu wordt de lift best wel veel gebruikt. En ook, ja, sta-werkplekken. Dus in plaats van zit-werkplekken, sta- werkplekken. Nou dat is ook, echt op het állerlaatste moment zeiden ze: nee, we gaan terug naar zit-bureaus in de focusruimtes. Nou ja.
OZ: Er staat wel nog een stoel bij, het is gewoon een hoge stoel.
D7: Ja, en hier hadden wij, ik had hier zeg maar, dit is niet het ontwerp, dit is gewoon inspiratiebeeld, maar ik had hier dan wel sta-planken, en dan hadden we af en toe een barkruk erbij gezet. Of zo'n balansbord waar je ook op kan staan. En…
OZ: In de focusruimte?
D7: Ja.
OZ: Voor concentratiewerk dan?
D7: Ja. Ja, en voor Teams meetings natuurlijk, en bellen.
OZ: Je zei net even hiervoor dat het gebruik van die trap, dat het de bedoeling was dat ook gestimuleerd moest worden en uit gezondheidsredenen. omdat veel mensen de lift nemen. Denk je dat dat ook sociaal nog iets uitmaakt?
D7: Ehm… Ja, dan heb je natuurlijk wel meer kans dat je elkaar soort stond tegenkomt op de trap. En wat we ook hebben gedaan, want ze hadden nu de overloopgedeeltes, daar hadden ze nu eigenlijk niks mee gedaan. Dus daar was niet echt ruimte om, ja, te zitten of bij elkaar te komen. En daar heb ik ook…, ja, wat meubilair zeg maar toegepast. En we hadden ook een health bar ontworpen op de tweede verdieping. Ook juist weer om mensen daar bij elkaar te laten komen en… ja, dus niet alleen op de begane grond. Ja, dat zie je dus ook hier zeg maar: die trap is dus best wel soort van centraal. Voorheen was echt op die begane grond meer een soort gewoon werkvloer, en dat was dus de bedoeling, of dat is nu ook gedaan, maar daar is dus echt een meer experience center van gemaakt, waar dus juist de vergaderruimtes ook weer naar de begane grond. Eh… ja ruimte om samen te werken, dus je hebt verschillende mogelijkheden wat eigenlijk best wel een beetje gelijk was met [P11]. En het restaurant. 
Het restaurant zat er al, en dat zag er op zich ook wel prima uit met verschillende zitjes en dat soort dingen. Dus dat hebben we zo gelaten zoals het is. Dat budget was hierbij ook helaas niet heel hoog dus we moesten ook weer concessies doen. Maar door middel van de strategie en changemanagement, ja de persoon die dat doet, de strategist zeg maar, zij helpt dus ook heel erg mee om medewerkers mee te krijgen van ‘Kijk, dat restaurant ziet er al heel goed uit om samen te werken, maar het werd niet gebruikt’. Dus zij helpt ook om dat soort van behaviour zeg maar aan te passen.
OZ: Ja, gedragsverandering begeleiden.
D7: Ja. En het helpt ook dat het allemaal flexwerken wordt. Dus ze hadden allemaal eigen bureaus, enorme bureaus weet je wel, bureaus van twee meter, en allemaal vaste hoogte, dus dat worden wel allemaal zit-stabureaus. Die staan er nu allemaal, dus daarin. En… ja, er zit gewoon een desk-sharing ratio op, dus ja, daarbij zorg je ook wel dat mensen meer door wat gebouwen heen gaan.
OZ: Ja ja. En je liet me net iets zien van een soort rekje aan de muur waar mensen zelf dingen in konden doen?
D7: Oh ja. Ja, dat laten we ook nog terugkomen. Dat ja komt hier omdat, dit is meer een soort, ja, klant-facing gedeelte, dus daar, ja, kunnen ze zeg maar laten zien aan klanten ook van, ja, dit is meer het bedrijf. Dat is wel iets minder persoonlijk, maar we hebben nog wel wat kurken wandafwerking op de verdiepingen, hebben we teruggebracht, en daar kunnen mensen dan wel zelf hun eigen dingen op prikken bijvoorbeeld. Dus een stukje persoonlijk. Ja, je wil ook niet dat… want voorheen, het zijn ook meestal wat oudere mensen, dus er zijn van die mensen die foto's op hun bureau zetten en zo. En op zich is dat best wel leuk als mensen een stukje persoonlijkheid brengen naar het kantoor, maar op een flex-desk, dan gaat dat niet. Dus ja, dan is het toch wel leuk om daar een soort van ruimte voor te bieden.
OZ: Ja. Dat kan dan niet op het bureau zelf, maar misschien wel in een ruimte waar een groep zit.
D7: Ja ja. 
OZ: En dat doe je dan door middel van zo’n kurkwand waar je iets op pan krikken en, ja, ik zag dus zo’n rekje… En zijn er nog andere oplossingen die je daarvoor aanbiedt?
D7: Ehm… even denken. Ja, we hebben nog... Ja, dat zijn eigenlijk meer producten voor de showkasten... Nee, volgens mij was dat het wel zo'n beetje qua echt persoonlijke, ja, persoonlijke dingen. Ik denk dat dat het wel zo’n beetje was.
OZ: Ja. Was hier in dit project nou ook nog een van de doelen dat de cohesie werd versterkt, zeg maar de onderlinge binding?
D7: Eh… ja, dus dat zie je echt heel erg hier op die begane grond. Dus dit waren gewoon echt allemaal werkplekken. En ja, hier ebben we dan gezorgd voor grote vergaderruimte, dit is dan echt meer een soort ook break-out voor die vergaderruimte om met klanten omheen te staan. Deze ruimte, die wordt echt multifunctioneel gebruikt, dus er komen kasten waar ook producten in komen te staan van het bedrijf, om dus weer te tonen van we hebben meerdere afdelingen etcetera. Maar die kasten die zijn flexibel, die kunnen ook naar de zijkant verplaatst worden, en dan kan je hier ook demonstratieruimtes van maken. Want dat wilden ze ook graag, want dat huren ze nu extern. Ze huren dus nu extern…
OZ: Waarom? Wat werd er gedemonstreerd dan?
D7: Gipsdemonstraties, ook echt super grappig. Ja, hoe je dus armen moet ingipsen en dat soort dingen. Maar je kunt er dus ook andere events zeg maar houden.
En hier is bijvoorbeeld een tribune die we dan gemaakt hebben, en hier kan je dus ook echt ja lezingen geven, je kan het op verschillende manieren gebruiken, ook met je met je business units zeg maar hier bij elkaar komen om dingen te bespreken. En voorheen waren zij heel, soort van staccato in van: ‘Als we iets moeten bespreken, móeten we in de vergaderruimte zitten’. En dat zeg maar doorbreken in de hoofden daar zijn we heel veel mee bezig geweest. En ja, dat je dat dus ook in zo'n ruimte kan doen. 
En we hebben ook een fitnessruimte toegevoegd. Uiteindelijk komt hij aan de andere kant, maar het is meer een… Ja, uiteindelijk komt die zeg maar hier. En het is wel een afgesloten ruimte, maar meer als een soort multifunctionele ruimte waar yogamatjes liggen en waar een, hoe heet het, pingpongtafel staat, en een tafelvoetbal staat. Dus ja, door middel van spelletjes, ja, en echt dat er ruimte is zeg maar, voor leuke dingen, en er zijn ook best wel wat sportieve mensen daar. Ja, dus daar wilden ze ook wel echt wel gehoor aan geven, om daar ruimte voor te geven. Zonder echt een hele ruimte op te offeren, want je kunt er ook nog steeds meetings houden zeg maar, intern, ja.
OZ: En was dat jullie idee om die dingen aan te bieden?
D7: Ja, het stond wel in de brief dat ze een ruimte voor fitness wilden. En het is ons idee geweest om dat ook echt op de begane grond te doen en om dat dan te combineren met spelletjes. En ik denk dat we uiteindelijk samen hebben bedacht om het ook te combineren met een soort van werkruimte, dus dat het multifunctioneel gebruikt kan worden.
OZ: Ja. En waarom wilde je er bijvoorbeeld ook spelletjes bij aanbieden?
D7: Ja, omdat mensen dat over het algemeen leuk, daar blij van worden. En ja, ook eventjes het gevoel te geven dat je, ja, niet altijd stijf aan het werk hoeft te zijn, zeg maar. Dat je ook af toe wat leuks kan doen, of het op de vrijdagmiddag natuurlijk, ja… Gewoon wat gezelliger, ja, gezelliger maken eigenlijk. En het geeft, ook al doe je het spelletje niet, alleen al als je ergens naar kijkt, dan geeft het een soort van mind switch zeg maar. Als je bij een bedrijf bent en je ziet oh, ze hebben een soort van fitness- en games-ruimte, van: ‘Oh, nou dan moet het wel een leuk bedrijf zijn’.
OZ: Ja, dat is wel die associatie?
D7: Ja, dat er in ieder geval voor de medewerkers zo’n ruimte wordt neergezet. Ja, ze hadden er ook een, ja, een gewone vergaderruimte neer kunnen zetten natuurlijk. Maar ja, dat je toch voor je medewerkers dan zoiets neerzet, dat, ja, vind ik wel dat dat een goed teken is, zeg maar. Dat je dus daar om geeft.
OZ: Ja.
D7: Nou een filmstudio wilden ze ook graag hebben. Ja, dit zijn verder, zeg maar de verdiepingen waar we in de middenzones dan wat meer, ja, of duo-werkplekken of kleine vergaderruimtes of focusruimtes hebben gemaakt. Ook hier in de middenzone hebben we een soort gebied afgebakend waar mensen even bij elkaar kunnen komen. Dus in plaats van, wat er heel veel gebeurde van oh, er komt iemand staan naast een ander om iets te vragen. En er werd best wel veel gestoord op de werkvloer.
OZ: Aan het bureau, bedoel je, als ze aan het bureau zitten?
D7: Ja. Dus daar ook een ruimte voor gemaakt dat mensen dan even hier in kunnen schieten en even snel iets met elkaar kunnen bespreken. Of misschien zelfs als dit een team is, dat ze bij zo'n teamtafel kunnen staan.
OZ: Ja, dus in het midden tussen de tussen de bureaus is dat een afgesloten kolom?
D7: Ja, het is niet helemaal, het is met gordijnen afgesloten, dus het is niet helemáál afgesloten. Dus ja, het hoeft ook niet helemaal stil te zijn. We hebben ook aparte stilteruimtes juist ontworpen, zodat, ja, mensen die echt stil moeten werken, die kunnen dan daarheen. En ja hier mag je best wel wat geluid maken, je moet natuurlijk niet gaan roepen of iets dergelijks, maar het mag wel een soort van reuring hebben op de werkvloer hier. Omdat we juist ook…
OZ: Waarom had je dat gordijn dan gemaakt?
D7: Voor visuele afscheiding. En ook natuurlijk voor de algehele ruimteakoestiek, want ze hadden daar echt een probleem mee, dat het echt soort van galmde van de ene kant naar de andere kant. En dan doorbreek je toch wel een soort van die geluidsgolven. En je krijgt gewoon hier achter dat gordijn, zeg maar ook ja, stuk prettigere werkplekken, omdat je wat meer visueel afgescheiden bent. 
OZ: Is het wel een dik gordijn, of…?
D7: Nee, het is wel, semi-transparant. Maar je ziet, er zit hier ook gewoon een muur tussen, ik weet niet of je dat ziet.
OZ: Ja, ín die kolom zit dus wel nog een dwarsmuur.
D7: Ja, dus dat scheidt ook echt wel de, ja het visuele zeg maar, af daarin…  We hebben nog 8 minuten zie ik, dus ik dacht, misschien is het… 
OZ: Ja, ik heb wel ietsje langer hoor, maar ik weet niet of jij...
D7: Ik niet echt. Maar ja, ik dacht, ik kan misschien beter door skippen nog eventjes naar de… Dit is dan meer de entree… Ja, ik heb nog een aantal pagina’s… Hier zie je dan ook weer meer dat gebruik van zo'n tribune… de fitness... Dit is wel echt voor ja, ook weer dat knowledge sharing.
OZ: De tribune, ja voor kennisdelen?
D7: Ja. Ja. …
OZ: Oh, hier zit een […] tussen.
D7: Ja, inderdaad. Dat heeft dan ook weer verschillende opstellingen, dus dat hebben we dan ook allemaal laten zien. Dit is de andere kant met die showkasten…. wat ook flexibel is, dus dat zie je dan hier. En daar omheen zijn dus ook weer allemaal andere typen meubilair om dus andere manieren van ontmoeten ook te stimuleren. Nou hier zie je een andere opstelling van hetzelfde. Dus hier weer een soort van, ja, demonstratie-opstelling. 
OZ: Ja. En om elkaar bijvoorbeeld wat beter te leren kennen, waren daar ook nog dingen voor of is het vooral het bij elkaar brengen van mensen?
D7: He… ja het bij elkaar brengen. En ja… op die manier mogen ze zelf weten hoe ze elkaar leren kennen, maar ja.
OZ: Ja. Hoe groot is dit bedrijf ongeveer, hoeveel mensen grofweg?
D7: Eh…. Ja het is 3500 m², dus het is… en hoeveel werknemers zitten er nou… Oh god, dat weet ik echt helemaal niet uit mijn hoofd, maar iets van 300 of 250?
OZ: O ja, die orde van grootte, ja.
D7: Ja wel redelijk groot.
Nou, hier zie je dan zo’n werkvloer, dus hier meer met dat idee ook van die middenzone. … Ook dit soort bankjes hebben we nog gemaakt op de werkvloeren zelf.
OZ: Zo’n lange bank met losse tafeltjes?
D7: Ja. En dan nog stoelen eraan. En ook dit soort teamtafels, die staan dus ook nog op de verdiepingen, dus dat mensen niet alleen maar gebruik maken van bureaus, maar, ja, ook hier samenkomen, niet altijd naar beneden hoeven.
OZ: Een team tafel, dat is een soort work bench, waar je aan werkt?
D7: Ja ja. Ja, dit is niet heel spannend. Hier zie je dan meer die, ja dus die brainstormruimte.
OZ: Dat is in die kolom op het midden op de vloer?
D7: Ja ja. … Dit zijn de stilteruimtes, dus we hebben ook een soort van focusbar gemaakt met uitzicht naar buiten. Ze zitten in een bos.
OZ: Zo, mooi!
D7: Zo, ja, dat is wel echt heel gaaf.
OZ: Dus in de focusruimte zit je met je rug naar de ruimte en met je gezicht naar het bos, het uitzicht, aan een soort lange tafel naast elkaar? 
D7: Ja. Ja. Dus dat heeft ook wel een beetje zo’n horeca vibe, zeg maar, wat je vaak in koffiebarretjes en zo ziet. Dat je toch naar buiten kan kijken, en vooral niet naar elkaar aan het kijken bent.
OZ: Want dan?
D7: Ja, dan gaan mensen met elkaar praten natuurlijk, dat moet je niet hebben in een stilteruimte.
OZ: Oké, dus als je naar elkaar kijkt en oogcontact hebt, dan denk je dat dat bijdraagt aan meer gesprekken?
D7: Ja ja. Ja. En juist als je naast elkaar zit, dan ja, dan hou je je meer bezig met je eigen… 
Dit was nog een idee voor een health bar op de tweede verdieping. En, ja, dat is uiteindelijk niet doorgegaan, maar ik vond het idee wel gaaf om nog eventjes te laten zien. Dus dat we, ja, niet alleen op de begane grond zeg maar toegang hebben tot eten en drinken, maar omdat ze ook heel erg gefocust zijn op echt gezonde medewerkers, wilden we er echt een health bar van maken met, ja, verse sappen en fruit, en ja, wat gezonde dingen. En ja, ook om te zorgen dat de mensen zeg maar op de vleugels van, ja, de werkplekken zeg maar, hier weer samenkomen.
OZ: Ja. Zei je nou aan het begin dat het een Zweeds bedrijf is?
D7: Ja.
OZ: Ik heb ook gehoord dat in Zweden, dat je echt ‘s ochtends op een bepaald tijdstip met zijn allen koffie drinkt. Dat was heilig daar, fika of zo?
D7: Ja! Ja, dat is de fika. Ja, en dan gaan ze koekjes eten. En ja, dat hoort er echt helemaal bij inderdaad. Dat doen ze hier eigenlijk niet. Dit zit gewoon in Nederland dus. Maar de koffie is wel belangrijk.
OZ: Ja. Dus moet er dan ook ruimte voor zijn om met een bepaalde groepsgrootte samen koffie te kunnen drinken?
D7: Nee, dat hebben ze hierbij niet gevraagd, nee. Ze wilden dus wel, omdat ze ook het restaurant hebben, ja, wat ze ook kunnen gebruiken voor koffie drinken, ja… Zij doen dat niet. In Zweden wel, het hoofdkantoor, maar…. En dit soort ruimtes hebben we dan ook gemaakt. 
Ik wou nog heel even snel springen naar, ja, hoe het er nu uitziet. Dan moet dit heel even aan de kant. Want ze zijn nu dus bezig, het is bijna klaar. Maar hier zie je dus bijvoorbeeld, ja, de tribune. Nou, je ziet ook dat de kleuren dus anders zijn geworden, want ze wilden dus echt perse dat magenta hebben van hun eigen… ja, hun eigen logo zeg maar. Nou, hier komen dus nog wat zitjes, ze zijn er nog bezig. En hier een soort van privacy-afscheiding. Hier komen…
OZ: Is dat belangrijk daar, een privacy-afscheiding?
D7: Ja, zodat dat je niet, als je in zo'n zitje zit, dat je niet het gevoel hebt van ik oh zit helemaal in die grote ruimte ,met elkaar te praten,  en dat je toch wel iets van een soort rugdekking hebt.
OZ: Waar is dat goed voor denk je?
D7: Ja voor het gevoel dat je iets meer privacy hebt, en dat je iets meer op je gemak voelt om te praten ook, en… ja.
OZ: Geeft dat een ander soort gesprekken, denk je?
D7: Ehm…. Ja, ik weet niet of het echt op het gesprek, maar ik denk wel hoe meer iemand, hoe vrij iemand zich voelt om bepaalde dingen te zeggen. Dat je niet het gevoel hebt dat mensen in je rug aanvallen als het ware. Haha.
OZ: Haha. En een kerstboom! [van twee platen gemaakt]
D7: Blijkbaar, die had ik nog niet eens gezien. Verschrikkelijk. 
Maar goed, dit zijn die kasten die kunnen, staan op wielen. Die kunnen dus echt in die ruimte verplaatst worden. Dus hier hebben we wat andere zitjes. Het meubilair is echt al bijna allemaal hergebruikt.
OZ: Die kast op wielen, waarom is dat gedaan?
D7: Zodat je deze ruimtes helemaal open kan maken voor onder andere die gipsdemonstraties en andere events, dus… Je kan ze dus ook meer bij elkaar zetten, zodat je een soort ruimte in een ruimte afbakent daarmee. En hier komen allemaal producten in, dus het wordt ook echt een soort show case voor klanten.
OZ: En die is niet zo zwaar dat je daar vijf man voor nodig hebt?
D7: Hij is eh… je moet het wel zeker met zijn tweeën doen. Het is niet dat je denkt van oh, dat doen we iedere dag, dus het… Bijvoorbeeld die gipsdemonstraties zijn één keer per maand, en dan helpt de janitor, ja hoe noem je dat in het Nederlands? Ik weet het niet meer. … De concierge, ja de concierge die helpt zeg maar ook met het met het verplaatsen bijvoorbeeld. Dus het is niet de bedoeling dat mensen dat allemaal constant zelf gaan doen. Want er komt ook stroom in, dat gaat via het plafond dan, want er komen ook grote schermen in, dus grote presentatieschermen.
OZ: En stroom via plafond, is dat gedaan om de dingen makkelijker verplaatsbaar te maken?
D7: Ja. Ja, en ook qua veiligheid, dus er komt gewoon een soort, ja, sliert eigenlijk uit het plafond dan zeg maar. Want als je een kabel over de vloer hebt lopen, dan heb je natuurlijk wel struikelgevaar.
En hier is zeg maar die wand, ook met dat draadgaas, waar dus allemaal, ja, ook afbeeldingen van het bedrijf etcetera voorkomen. … Even kijken.
OZ: Kun je dat daar dan makkelijk zelf op en af doen en veranderen?
D7: Ja, gewoon met, ja, knijpers bijvoorbeeld. Even kijken, ja, het gordijn hangt er nog niet. Maar hier zie je, het is nog een beetje een rommeltje, maar hier zie je dus dat de wandjes hier staan, en er zijn dus ook white boards, zodat er dus ook weer makkelijk, ja, kennis gedeeld kan worden. En aan de andere kant.
OZ: Ja, dat is die brainstormruimte in die kolom tussen de bureaus hè?
D7: Klopt ja. Nou en hiertussen dus weer die soort van meeting rooms. Ja hier zie je dan die focusruimte, dus met het uitzicht op het bos. En daar hebben we dus ook weer die privacy-schermen aan de achterkant gezet, zodat je dan niet meteen op het scherm kijkt. Het is verder nu ook helemaal afgesloten hier, dus je hebt hier ook nog focustafels, focusbureaus. En het is dus ook echt met een deur afgesloten, zodat dit echt helemaal stilteruimte kan worden. Aan de andere kant hebben we er nog eentje. En even kijken... Nog even één ding op de verdieping denk ik, dat is het laatste.
Dus hier komen ook, ja, zitjes zeg maar tussen de bureaus zelf, dus ook weer om te zorgen dat mensen van deze afdeling ook snel eventjes iets met elkaar kunnen bespreken zonder dat ze dat aan een bureau doen.
OZ: En die zijn wat meer half-besloten, onder een soort koof ja, maar wel open aan de zijkant.
D7: Ja, inderdaad. En dit zijn allemaal bestaande wanden die we hebben hergebruikt. We hebben echt zoveel mogelijk van de bestaande wanden laten staan. Ook alle glazen wanden zijn allemaal hergebruikt. Die zijn wel van locatie verwisseld.
En dit soort bankjes, die zijn dan ook nog op de werkvloer.
OZ: Ja, een rij zitjes naast elkaar.
D7: Ja inderdaad ja. 
Ja, dus dat is het zo'n beetje. Een heel verhaal.
OZ: Ja, hartstikke fijn.
